Ciodine

Mei 2012: Rob Hatzmann aan het woord over zijn merrie Ciodine:

‘Ik kan, ondanks vele jaren met paarden, mij nog steeds verwonderen over dingen die ik nog steeds niet weet. Elke dag ben je bezig om je paarden te analyseren: is ie niet te dik of te dun, heeft ie een dik been, wordt er niet te hard of te zacht getraind etc.? En dan loop je soms tegen problemen aan die je ook met al je ervaring niet op kan lossen. Vaak krijgt een dergelijk paard al gauw de naam van “Rotbok”. Alleen ben ik in mijn hele carrière nog geen paard tegengekomen dat je moedwillig pest. De reden is dat een paard daar veel te dom voor is! Anders ging hij wel direct op zijn rug liggen.

Verleden jaar zijn wij een 4-jarige merrie gaan opleiden voor de sport. Deze merrie zit functioneel goed in elkaar en werd vlot Ster met goede punten voor het springen. Wel is het een bloedmerrie die alles ziet en ook gevoelig is op haar lijf, maar wel altijd werkwillig. Nadat we haar veulen hadden afgeleverd voor de opfok zijn we rustig aan de gang gegaan. De merrie was al zadelmak en de training ging verder voorspoedig. Maar ondanks goed longeren en het rijden bleef de merrie een beetje in twee stukken lopen. Ook waren er soms onverklaarbare schrikreacties. Aan springen kwamen we niet toe, want de merrie was bang voor de balken ook al lagen ze op de grond. Je probeert dan van alles en denkt dan uiteindelijk dat de merrie “bodemschuw” is. Bontje om de neus en rijden maar. Wel verbetering maar weer niet de oplossing. Dus de hoofdbrekens bleven wat het mogelijke probleem zou kunnen zijn.

Petra, mijn partner, had jaren geleden hele goede ervaringen met een Paardenosteopaat: Martine Burgers. Nu ben ik zelf nogal kritisch en zeker sceptisch omdat er momenteel heel veel charlatans zijn die zich bezig houden met het beter maken van paarden. Wel weet ik dat je bij de juiste specialisten te rade moet gaan als je er zelf niet meer uit komt. Aldus heeft Petra een afspraak gemaakt met Martine.

Martine vond al snel twee probleemgebieden in de rug van de merrie en ging aan het behandelen. Dit alleen met haar handen en zonder verdere poespas. Met de opmerking dat we al snel resultaat zouden merken bij de merrie, gingen we weer huiswaarts. Ik redelijk verbijsterd, want ik zag de merrie tijdens de behandeling al duidelijk reageren op de behandeling. Ook thuis bleek de merrie veel meer ontspannen, zowel op stal als in het werk. Na een maand zijn we voor de tweede behandeling teruggegaan naar Martine. Ook nu weer deed de “handenarbeid” de merrie goed en was na twee keer “uitbehandeld”.

Inmiddels zijn we weer een paar maanden verder en de merrie doet het fantastisch in het dressuurwerk en kan zich goed sluiten. Ook haar exterieur is veel mooier geworden. Bij het springen wordt ze soms nog wat hectisch maar is niet meer bang voor balken op de grond. Maar dat is het karakter van het beestje en dat verander je niet één twee drie.

Een paard liegt ook niet. Als een paard afwijkend gedrag vertoont heeft dat twee mogelijke oorzaken: het paard zelf (karakter, lichaamsbouw) of een blokkade / blessure. Het eerste kan je met “horsemanship” vaak een heel eind goed krijgen. Voor het tweede moet je naar de juiste specialist (dierenarts, tandarts, zadelmaker etc.) of in ons geval: Martine Burgers!’

Rob Hatzmann, Haarzuilens