Wedgwood

Januari 2015: Maureen aan het woord over haar dressuurpaard Wedgwood:

Ongeveer anderhalf jaar geleden kwam Wedgwood bij ons op stal. Wedgwood kende alle oefeningen tot Grand Prix niveau. De oude eigenaren wisten eigenlijk niet meer zo goed wat ze met hem aan moesten en ik had er zin in om met hem aan het werk te gaan. ‘Hier kan ik veel van leren’, dacht ik bij mezelf.

Al gauw bleek dat het niet zo makkelijk was om met Wedgwood aan de gang de gaan. Als ik hem maar iets aan de mond zat dan staakte hij, waarbij hij omhoog kwam. Ook wanneer er een zweep bij hem in de buurt kwam, wist hij niet hoe snel hij in de piaffe/passage moest gaan lopen. In het begin wist ik niet wat ik er mee aan moest, moest ik hem straffen of geduldig blijven? Ik heb voor dit laatste gekozen en dit pakte goed uit! Samen met mijn instructrice, Mireille ten Have, zijn we heel geduldig met hem aan het werk gegaan. De aandacht lag vooral op het leren weer ‘normaal’ te lopen en het opbouwen van vertrouwen in mij. Tussendoor bracht ik hem uit in de klasse Z1, ik vroeg hierbij nog helemaal niks van hem. Het ging mij er alleen maar om dat we zonder storingen/stakingen de ring doorkwamen. Stukje bij beetje werd dit beter en zo stroomden langzamerhand de winstpunten ook binnen.

wedgwoodOngeveer 4 maanden terug liep ik weer tegen het punt aan, waar ik eigenlijk al de hele tijd tegenaan liep. Nu Wedgwood mij vertrouwt en ik eigenlijk zonder stakingen aan het werk met hem kan, wil ik graag een stapje verder, maar dit lukte maar niet. Het lukt namelijk niet om hem gewoon nageeflijk te laten lopen (hij liep altijd standaard in zijn ‘eigen’ houding). In overleg met Mireille wat ik hier mee aan moest of wat we hier aan konden doen, raadde zij mij aan om naar Martine te gaan. Ik heb haar toen gebeld en met 3 weken konden we bij haar terecht.

26 september 2014 was onze eerste afspraak. Wedgwood kwam heel gespannen binnen en wist niet wat hem te wachten stond, zoals vaker is als hij op onbekend terrein komt. Ik heb mijn verhaal aan Martine uitgelegd en ze ging met Wedgwood aan de gang. Binnen no time stond Wedgwood helemaal relaxed op de plaats en liet Martine helemaal haar gang gaan. Ze had al snel in de gaten dat Wedgwood helemaal vast zat in de rug en dat die klachten voornamelijk komen van stress momenten uit het verleden. Vandaar dat hij ook niet kon nageven, hij had gewoon te veel last van zijn rug. Terwijl Martine aan het werk was met Wedgwood, veranderde hij totaal, hij begon te smakken, te gapen en het belangrijkste: hij was ontspannen. Martine gaf aan het heerlijk te vinden om met Wedgwood aan het werk te kunnen, hij werkte zo hard mee!

Na deze behandeling kreeg Wedgwood een week rust en mochten we daarna rustig beginnen met longeren en wanneer ik dacht dat hij er weer aan toe was, ook gaan rijden. Wat ik de eerste keer aan de longeerlijn zag na de behandeling, had ik Wedgwood nog nooit zien doen. Hij liet zijn hals helemaal zakken en liep lekker ontspannen aan de longeerlijn. Ook onder het zadel voelde ik het beetje bij beetje beter gaan, hij moest natuurlijk ook weer leren en voelen dat het kan en dat het geen pijn doet. Hierna volgden nog 2 behandelingen, waarvan ik 1x zo onder de indruk was hoe Wedgwood reageerde op de behandeling, hij gaf zo’n “release” dat alles er in 1x uitkwam, gapen, smakken, uitrekken, zuchten, echt van alles!

Ik ben Wedgwood nu langzaam weer aan het oppakken en wat ik nu voel heb ik in die anderhalf jaar nog niet op hem gevoeld. Hij geeft ‘gewoon’ na als ik daarom vraag. Ik hoop hem binnenkort weer verder te gaan uitbrengen in de klasse Z2. Ik denk, of ik weet eigenlijk zeker, dat Martine ons op de goede weg heeft geholpen, ze heeft bij Wedgwood een blokkade weggehaald, waar hij al die tijd al last van heeft gehad!